وقتی آدم‌ها، مکان‌ها، رویاها یا بخشی از هویت‌مان را از دست داده‌ایم، اما فرصت سوگواری برای آن‌ها نداشته‌ایم.

فضایی برای فقدان‌ها، دلتنگی‌ها و آنچه ناگفته باقی می‌ماند مهاجرت فقط ترک یک کشور نیست؛ گاهی به معنای از دست دادن آدم‌ها، مکان‌ها، نقش‌ها، آرزوها و بخشی از هویتی است که زمانی برایمان آشنا بود. بسیاری از مهاجران این فقدان‌ها را تجربه می‌کنند اما فرصت یا فضای امنی برای سوگواری درباره آن‌ها ندارند. در این کارگاه درباره تجربه سوگ در مهاجرت، دلتنگی، احساس تعلق، تغییر هویت و راه‌های سالم کنار آمدن با فقدان صحبت خواهیم کرد. این فضا برای شنیده شدن، فهمیده شدن و همراهی با کسانی است که تجربه‌ای مشابه دارند.